Home
Projecten
Tekeningen
Workshops
Fotografie
Keramiek
Blog
Contact

Blog

Afbeelding van de universiteit als speeltuin voor het denken
de universiteit als speeltuin voor het denken

de vakgroep
19 oktober 2018 10:37
Afbeelding van persephone
persephone

het eeuwige meisje
28 september 2018 17:38
Afbeelding van DIERENDROMEN
DIERENDROMEN

contact maken met wat al aanwezig is. een pedagogische kijk op het kunstvak met voorbeelden uit de Dromenfabriek
16 mei 2018 20:40
Afbeelding van De hoed en de rand
De hoed en de rand

verkeersborden als kunst
4 februari 2018 12:22
Afbeelding van First lady 1987-1989
First lady 1987-1989

modeltekenen aan de Academie voor Schone Kunsten in Warschau
20 april 2017 11:53
Afbeelding van de legende van de moderne kunst: Jheronimus Bosch
de legende van de moderne kunst: Jheronimus Bosch

uitstapjes naar 's Hertogenbosch
9 november 2016 09:16
 
 
 

de universiteit als speeltuin voor het denken

 
de vakgroep
Het is nooit zo geweest en nu is het verder dan ooit: de universiteit als speeltuin voor het denken.
Maar begin jaren '80 verhuisde ik na mijn kandidaats in Leiden naar Utrecht voor een doctoraalstudie theoretische pedadogiek en kwam bij een speelse vakgroep terecht. En speelsheid is de beste container voor serieuze vragen. ik was speels en barstte van de serieuze vragen en dus voelde ik me thuis.
ik had mijn kandidaats pedagogiek in Leiden afgerond met als laatste onderdeel theoretische pedagogiek. De faculteit huisde in die dagen in een jaren '70 flatgebouw tegenover het station en daar stonden op de vierde verdieping de afdeling van de vakgroep beesten van computers resultaten van onderzoeken uit te draaien. ik had het vak statistische methoden en technieken (een opfriscursus Wiskunde) met succes gehaald en kon dus een poging wagen om een onderzoeksopzet te maken, eenduidige vragen te verzinnen, de te kwantificeren en een fatsoenlijke hoeveelheid gegevens door de computer te laten onderzoeken. Maar op weg naar al die schakelingen bleven ik steken met heel veel vragen, waarvan de belangrijkste gingen over 'wat is nu eigenlijk kennis?'
de paar artikelen uit de syllabus van Karl Popper losten die vragen niet op en de houding van de hoogleraren die op jacht waren naar 'harde' feiten om het vak meer body te geven en van het softe image te verlossen en die verlekkerd de uitdraaien uit de computer haalden, maakten dat mijn twijfel omsloeg in wanhoop. 
En dus ging ik naar Utrecht. in mijn speeltuin van het denken geen computers om gedrag van mensen te meten!

'Wij' , dat was de vakgroep vakgroep Wijsgerige en Theoretische Pedagogiek, namen de oprukkende kwantificering van het vak pedagogiek met een korreltje zout en wisten uit de filosofische literatuur van de 19de eeuw, met Nietzsche voorop, genoeg tegenargumenten te halen voor het om ons heen groeiende vertrouwen in de uitkomst van statistieken. Vaak waren die tests gebaseerd op magere vragen, waarvan je het antwoord met je natte vinger ook kunt weten.
Volgens de mensen van de vakgroep ging het dan ook om het vinden van de juiste vragen. En dat waren bij uitstek de vragen die dichtbij je hart liggen. Objectiviteit verkrijg je pas door je vooroordelen serieus te nemen en te onderzoeken en dat proces gaat door je bloed heen, dat net als het denken door je lichaam stroomt en van alles meeneemt. 
Goed en leesbaar schrijven was belangrijker. Jezelf en je geschiedenis serieus nemen. (introspectie heette dat)
Wat we deden was geleide associatie, jeugdherinneringen terughalen en vanuit een opvoedingsvraag beschrijven. Zo kwam je meer te weten over het kind-zijn en hoe anders dat is dan volwassenheid. Hoe de kindwereld in elkaar steekt en wat je allemaal deelt op een bepaalde leeftijd. We oefenden wat in de wereld van het essay 'thick description'heet, en wat neerkomt op zintuiglijkheid. We lazen als inspiratiebron literaire teksten van schrijvers die uitblonken in de jeugd terughalen, met die extreme, soms kwetsbare, diep ervaren zintuiglijkheid en vroegen ons af wat de betekenis is van die beschrijvingen en wat het zegt over menswording. 
Die kennis kwam me later goed van pas, toen ik beeldende lessen maakte voor de SKVR, voor de Taaldrukwerkplaats en later voor TOBE. En het werkte altijd als een trein: kinderen voelen aan dat je hun wereld serieus neemt.